Wordt gras het kledingmateriaal van de toekomst?

Gras en klaver kunnen in de toekomst dienen als grondstof voor kleding. Zweedse wetenschappers hebben aangetoond dat er bruikbare cellulose uit de resten van deze gewassen kan worden gehaald voor de productie van textielvezels. Er is inmiddels al een eerste stukje stof van gebreid. Dit vermindert de afhankelijkheid van hout en benut agrarische reststromen beter.

Afgedankte zonnepanelen grondstof voor hoogwaardige keramiek

Oude zonnepanelen kunnen worden gerecycled tot hoogwaardig keramisch materiaal. Zuid-Koreaanse onderzoekers zijn erin geslaagd het silicium uit afgedankte panelen te zuiveren tot 99,95 procent. Dit gezuiverde materiaal is vervolgens omge zet in siliciumnitride, dat toepasbaar is in auto’s, machines en medische apparatuur. Hiermee krijgt de groeiende stroom aan elektronisch afval een waardevolle, nieuwe bestemming.

Bacteriën veranderen zand in bouwmateriaal

Onderzoekers van de ETH Zürich maken stevige bouwmaterialen met behulp van bacteriën. Door biologische processen te koppelen aan 3D-printen en robotica, kunnen zandkorrels aan elkaar worden verbonden tot constructie-elementen. Deze innovatieve techniek maakt de traditionele, energie-intensieve cementproductie overbodig. Hierdoor kunnen bouwelementen voortaan worden vervaardigd zonder dat daar de gebruikelijke, extreem hoge temperaturen voor nodig zijn.

Gerhard Bürger Stiftung Glass Design Award

Zes jonge ontwerpers zijn bekroond tijdens de vierde internationale Glass Design Award. De wedstrijd, met het thema ‘Glass can…’, werd georganiseerd door de Duitse Gerhard Bürger Stiftung. De winnende projecten varieerden van natuurlijke sculpturen tot innovatieve verlichting en gerecycled glas. Ze lieten de enorme veelzij digheid van het materiaal zien door traditioneel vakmanschap succesvol te combine ren met hedendaagse ontwerptechnieken.

Self healing Romeins beton krijgt moderne toepassing

De Amerikaanse start-up Dmat ontwikkelt zelfherstellend beton op basis van eeuw en oude Romeinse bouwtechnieken. Romeinse betonconstructies staan na tweeduizend jaar nog overeind, wat leidde tot onderzoek naar hun duurzaamheid. Door deze kennis toe te passen op modern beton, kunnen kleine scheurtjes automatisch repareren. Dit verlengt de levensduur van moderne bouwwerken aanzienlijk en dringt bovendien de wereldwijde CO2-uitstoot terug.